ಅಂತರಂಗಕ್ಕಿಳಿಯುವ ಮುನ್ನ……

ನಾನು ಬರೆಯಬಲ್ಲೆನಾ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸುಮಾರು ಸಲ ನನ್ನನ್ನೇ ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದೀನಿ. ಬರವಣಿಗೆಯು ಒಂದು ಕಲೆ. ಅದು ಕರಗತವಾಗಲು ಒಳ್ಳೆಯ ಹಿನ್ನಲೆ ಬೇಕು. ಹಳ್ಳಿಯ ವಾತಾವರಣ, ನದಿಯ ಸೊಗಸು, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಕಳೆವ ಬಾಲ್ಯ. ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅಪರಿಮಿತ ಪ್ರೀತಿ, ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಓದಬೇಕೆನ್ನುವ ಹಂಬಲ, ಪ್ರಸಿದ್ದ ಕವಿಗಳ, ಲೇಖಕರ ಬಗ್ಗೆ ಜ್ಞಾನವಿರುವವರು ಒಳ್ಳೆಯ ಬರಹಗಾರರಾಗಬಹುದೆಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಿದೆ. ಭೂತಗನ್ನಡಿ ಹಾಕಿ ಹುಡುಕಿದರೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇದರಲ್ಲಿನ ಒಂದಂಶವೂ ಇಲ್ಲ. ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ನನ್ನದು ಬೆಂಗಳೂರು. ಇಲ್ಲಿನ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಜನ, ವೇಗದ ಬದುಕು, ಭಾವನೆಗಳಿಲ್ಲದ ಮನಸುಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೇ ಹುಟ್ಟಿ, ಬೆಳೆದು, ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೀನಿ. ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯನ್ನು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗೋ ನೋಡಿರುವ ನೆನಪು! ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಇದೆಲ್ಲ ಅಗತ್ಯವಾ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುವ ಸಾಹಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ. ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೊರಗೆಡವಲು ಯಾವುದಾದರೂ ಮಾಧ್ಯಮ ಬೇಕು, ನನಗೆ ತೋಚಿದ್ದು ಬರವಣಿಗೆ. ಬೆಂಗಳೂರು ಹುಡುಗೀರಂದ್ರೆ, ತಮ್ಮ ತೂಕ, ತಮ್ಮ ಮೇಕಪ್, ಫ್ಯಾಶನ್  ಮ್ಯಾಗಸೀನ್, ಫಿಲ್ಮಿಗಾಸಿಪ್ಸ್ ಗಳಲ್ಲೇ ಕಳೆದು ಹೋಗಿರುವ, ಕನ್ನಡದ ಗಂಧವೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವರಂತೆ ಇಂಗ್ಲಿಷನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಮಾತೃ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವವರು ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ದಟ್ಟವಾಗಿರುವಾಗ ಬರೆಯುವ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಲು ತುಸು ಹಿಂಜರಿಕೆ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೂ ಇನ್ನು ಬರೆಯದೇ ಇರುವುದಕ್ಕಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆನಿಸಿ ಬ್ಲಾಗಿಂಗ್ ಶುರುವಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ! ಬರವಣಿಗೆ, ನನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹರಿಬಿಡಲು ನಾನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡ ದಾರಿಯಷ್ಟೆ.  ಭೋರ್ಗರೆವ ಭಾವಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷರಗಳ ಬೊಗಸೆಯೊಡ್ಡಿ ಬ್ಲಾಗಿನ ಒಡಲಲಿ ತುಂಬುತ್ತಿರುವೆ. ನನ್ನಂತರಂಗಕ್ಕೆ ನಿಮೆಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ವಾಗತ.